मंगळवार, सप्टेंबर 02, 2014
   
Text Size

प्रेमाखातर


(प्रेमनिराशेमुळे हेतुशून्य व हताश झालेल्या मनुष्याला पुन्हा प्रेमाचा आधार सापडला म्हणजे नवा जीव लाभतो. असा एक प्रणयी पुरुष पावसाळयात आपल्या प्रेमळ संजीवनीला भेटावयास निघाला असता त्याच्या मित्राने त्याला न जाण्याचा उपदेश केला आहे, व त्या उपदेशाला त्या प्रणयी पुरुषाचें हें उत्तर आहे, अशी या गाण्याची कल्पना आहे.)

प्रणयदर्शना जातां मित्रा, न करी उपहासा,
नको थांबवू मजला, मानुनि खोल हृदयहासा.
कसले डोंगर ? नद्या कशाच्या? हीं विघ्नें कसली?
प्रेमपथावर सारखीच हीं जरि असलीं नसलीं.
हृदयदेवतादर्शनि आता ओढ जिवा लागे;
चला थांबवा त्याला, पाहूं फिरतो का मागें.
मार्गी डोंगर नद्या पाहुनी घे पळता पाय;
असें निरर्थक निर्जिव माझें प्रेम असे काय ?
नव्या दमाचा, नव्या जयाचा, ज्याचा अवतार,
त्या प्रेमाचा वीर करारी काय न करणार ?
हटतिल डोंगर, तटतिल सरिता ना आपोाआप,
झटतिल मेघहि साह्य कराया धरुनि इंद्रचाप !
गिरिशिखरांची पडेल खालीं मोडुनिया मान;
प्रेमापुढती सांग कुणाचा टिकतो अभिमान ?
नव्या दमाचा, नव्या जमाचा, त्याचा अवतार
पाहुनि करितिल नद्याच त्याला स्वयें पैलपार.
जो निजहृदया फाडित चपलाप्रिया खेळवाया,
वृष्टि कशी ती मेघ करिल, वद, मला थांबवाया ?
तोच आपुल्या पंखांवरि मज वाहुनि नेईल;
निदान मार्गी मला विजेचा दिवा दाखवील.
प्रेमें बोले, प्रेमें डोले, प्रेमें जग हाले;
प्रेमाखातर जगीं आजवर काय नाहिं झाले?
गिरितट फोडुनि नद्या कशाला धांवतात ? सांग.
लता तरुविण सांग कुणाचे फेडितात पांग ?
संध्याहृदयीं रमावयाला सूर्य धांवतो ना ?
नातर गगनाच्या पडद्यावर भटकवेल कोणा?
प्रेमासाठी, रामापाठी सीता वनवासी;
वृंदेस्तव हरि स्मशानांतला वृंदावनवासी.
रघुवीरांनी जलनिधिवरती पर्वत नाचविले;
सांग कोणतें संकट दुसरें त्यावरि ओढवले ?
गोपिजनांच्या करुणरवाच्या ऐकुनिया ताना,
कसा नखावरि गोवर्धन धरि गोकुळिंचा कान्हा ?
पुराणांतल्या कथा कशाला? पहा आजकाल!
नाचतसेना इवें तसें जग प्रेमें बेताल?
कां ब्राह्मणपदपादशहाला राणी मस्तानी ?
कां धर्मावर लाथ मारिली पंडितरायांनी ?
ब्रिजभाषेचा प्रेमवाल्मिकी प्रेतावर तरला;
सांग तयाला प्रेमावांचुनि कोणीं हात दिला?
नजर गुंतली तुझी तरी कां तिकडे त्या नयनी ?
तसाच इकडे या नयनास्तव मी बसलों ध्यानी.
सतीदेवता पतिसह गेल्या रचुनि अग्निशय्या;
प्रेमावांचुनि धीर कवण दे दुसरा लढवय्या ?
तलवारींच्या धारेवरतीं जीवांचा नाच,
रणशूरांशी कां केला? जा विचार त्यांनाच,
प्रेमाचा हा प्रभाव असला अखंड बा चाले;
तशांत हें तर निराशेंतुनी प्रेम जन्मलेलें !
नव्या दमाचा, नव्या जमाचा, ज्याचा अवतार,
त्या प्रेमाचा वीर करारी काय न करणार ?