गुरुवार, ऑक्टोबंर 02, 2014
   
Text Size

गुरु श्रीपाद कोल्हटकर पत्र

माझे परमपुज्य लेखनगुरू,
स्वतंत्र शक्तीचे नाटककार, प्रतिभासंपन्न कवि
मार्मिक टीकाकार, कुशल विनोदपंडित व विद्वान् निबंधकार

रा. रा. श्रीपाद कृष्ण कोल्हटकर
- बी.एल्एल्.बी.; वकील खामगांव.

संगीत वीरतनय, मूकनायक, गुप्तमंजूष,
मतिविकार, प्रेमशोधन व वधूपरीक्षा या नाटकांचे
व 'सुदाम्याचे पोहे' या लेखसंग्रहाचे कतर्े यांसः
गुरूवर्य तात्यासाहेब,
माझ्यासारख्या विषम स्थितीतल्या आणि असदृश योग्यतेच्या मनुष्याला आपण आज इतकी वषर्े उदार हृदयाने, बरोबरीच्या मित्रपणाचा थोर मान देत आला; वेळोवेळी माझ्या चुकल्या बालबुध्दीला वडीलपणाने समुपदेशन करीत आला; कधीमधी उच्छृंखलपणाने माझ्याकडून आपला उपमर्द झाला असता त्यांचीही बंधुप्रेमाने क्षमाच करीत आला; आजवर मी लिहिलेल्या वेडयावाकडया शब्दांचे पितृतुल्य प्रेमाने प्रोत्साहनपर कौतुकच करीत आला; या प्रमाणे, एक ना दोन,हजारो उपकारांचे आज एकसमयावच्छेदे करून स्मरण होऊन, अंतःकरण कृतज्ञतेने उचंबळून येत आहे ! आणि त्या कृतज्ञतेचे अश्रूच आज मी सानंद भक्तिभावाने आपल्या परमपूज्य चरणी वाहत आहे.

माझ्या सबंध पुस्तकाची आपण लिहिलेल्या एखाद्या शब्दाइतकीसुध्दा किंमत नाही हे मी जाणून आहे; पण हा प्रश्न योग्यतेचा नाही. गोपाळबाळाने भक्तिभावाने वाहिलेल्या फत्तराची फुले झाली. या कथेत ऐतिहासिक सत्य मात्र खास आहे; तोच प्रकार कृतज्ञतेचाही !
आपलेच लेख वाचून मला हे चार शब्द लिहिता आले; तेव्हा यात जे चांगले असेल ते आपलेच आहे, त्याचा आपण स्वीकार करालच; आणि जे वाईट आहे त्याचे तरी क्षमापूर्ण उदारतेने कौतुक आपल्या इतके दुसरे कोण करणार ?

ता.20 डिसेंबर 1912                    आपला कृषाभिलाषी
फर्ग्युसन कॉलेज, पुणे.                    राम गणेश गडकरी